De verloofde van Sado

Amélie Nothomb is voor mijn zo'n schrijfster, die me de ene keer helemaal bekoord en de andere keer helemaal tegen staat. De verloofde van Sado is een autobiografisch boek over haar leven begin jaren negentig in Japan. In 1989 verhuist Amélie naar Tokio waar ze Japans gaat studeren. Om wat bij te verdienen besluit ze om Franse les te geven. Zo komt ze in contact met de rijke jonge Japanner Rinri, die student Franse taal is op de universiteit. Samen maken ze uitjes en gaan veel met mekaar om. Hij laat haar het echte Japan zien. Hun samenzijn groot uiteindelijk uit tot een romance. Op een romantisch uitje naar het eiland Sado, wordt Amélie door Rinri ten huwelijk gevraagd.

Bed in de hemel

Tessa de Loo beschrijft in Bed in de hemel het verhaal van Kata een studente kunstgeschiedenis. Zij komt tijdens haar studie Stefan tegen. Ze worden verliefd op elkaar, maar voor het tot een relatie komt, komen ze tot de ontdekking dat ze broer en zus van elkaar zijn. De Joodse vader van Kata blijkt ondergedoken te hebben gezeten bij de moeder van Stefan. Zowel voor als tijdens de waren hun vader en moeder, minnaars van elkaar. Als de moeder van Stefan zwanger blijkt te zijn, zou het kind dan ook van de vader van Kata kunnen zijn. Was het echter niet zo, dat de moeder van Stefan er tijdens de oorlog ook een relatie met een Duitser op na hield. Maar toch zijn Stefan en Kata er van overtuigd dat ze broer en zus van elkaar zijn.

Heer en meester, een liefdesverklaring

Simon Vinkenoog was een bekend Nederlandse schrijver van zowel proza als poëzie. Eerlijk gezegd ken ik geen enkel boek, verhaal of gedicht dat hij ooit geschreven heeft. Ik ken hem enkel van naam. Toch was ik enorm geintrigeerd door een artikel dat ik las in de krant van zijn weduwe ( zijn zesde vrouw), Edith Ringnalda. Het verhaal dat ze vertelde in dit artikel was zo mooi en puur, dat ik dat boek gewoon moest lezen.

Het boek is een beschrijving van hun ontmoeting en bijzondere leven samen. En daarnaast is het een beschrijving van de laatste dagen van Simon Vinkenoog. Hun leven samen ademt een en al liefde uit. Ze zijn altijd samen en genieten van elkaar alsof het steeds de laatste is. Omdat ze er zeker van zijn dat ze elkaars grote liefde zijn. Ze verschillen een generatie, maar dat is geen obstakel voor hen. Edith gaat zelfs zo ver om haar baan op te zeggen (wat haar als feministe niet door iedereen in dank wordt afgenomen) om altijd bij haar grote liefde te zijn.

Eigenlijk kan je het boek in een woord samenvatten: Liefde (met een hoofdletter L)

# Ding 23: het straatje zonder eind

Mijn favoriete en tevens meest verrassende onderdeel is toch het blip.fm. Ik ben nog steeds met dj´tje spelen. Daarnaast vind ik het een mooie manier om mijn favoriete muziek allemaal bij elkaar online te hebben. Ik denk dat blip.fm voor mij een soort digitale muziekbibiotheek gaat worden.
De 23 archiefdingen hebben ook wat opgeleverd. Ten eerste zijn een aantal collega´s onderling begonnen met chatten via google-talk. Zo chat ik op dit moment met mijn collega, die op vakantie is in Amerika. Ten tweede denken we serieus na over een actievere houding op bepaalde genealogische forums. En tot slot wil ik nog steeds iets doen met delicious en de website van het Archief, maar dat laatste zal iets voor volgend jaar zijn.

23 Archiefdingen was voor mij een doorstart in een straatje zonder einde! Met andere woorden, ik besef dat web 2.0 leuk is, maar ook keuzes vereist en dat het ook een zaak is om te blijven werken aan je eigen ontwikkeling op dit gebied, dus een straatje zonder eind. Je kan immers in deze nooit zeggen dat je klaar bent.

De blanke Masai

In de jaren tachtig gaat de Zwitserse Corinne samen met haar toenmalige partner Marco naar Kenia voor een vakantie. Zij ontmoet daar een jonge Masai, Lketinga waar ze als een blok voor valt. Hij laat haar niet los en na de vakantie besluit ze te breken met Marco en terug te gaan naar Kenia om op zoek te gaan Lketinga. Uiteindelijk trouwt Corinne met Lketinga en gaan ze een onzekere toekomst tegemoet.

Het is een mooi waargebeurd levensverhaal, van liefde, culturele verschillen, Afrika, riten, bureaucratie... Een pakkend liefdesverhaal met een verrassend einde!

Hou je mond

Mijn zus is schrijfster van beroep. Ik was dan ook een beetje verrast dat ze aan mij het boek Hou je mond van Sophie Kinsella aan me uitleende. Maar eerlijk gezegd, ik snap het wel. Het boek is echte chicklit van de hoogste plank. Ik heb hem dan ook in een ruk uitgelezen.
Emma houdt niet van vliegen. Als ze na een niet zo geslaagde zakenafspraak terugvliegt, kan ze door alle onrust haar mond niet meer houden en vertelt per ongeluk een aantal persoonlijke geheimpjes aan de man naast haar. Ze is uitermate blij dat ze deze aardige man nooit meer zal zien. Helaas voor haar blijkt dat niet zo te zijn. De man blijkt namelijk de allerhoogste baas te zijn van het bedrijf Panther NV waar zij in Londen voor werkt. Als hij dan ook nog op zakenbezoek komt op haar kantoor in Londen is het hek helemaal van de dam.

#ding 22 Archief 2.0, het eind is in zicht

Ik ben al tijden lid van het sociale netwerk voor Nederlandse en Vlaamse archivarissen in beweging. Ik vind het altijd super om te lezen wat daar allemaal uitgewisseld wordt en welke interessante discussie daar allemaal gaande zijn, maar. En dat is helaas de maar van heel het Web 2.0 gebeuren. Ik vind het allemaal zo leuk dat ik altijd als ik er mee bezig ben altijd de tijd uit het oog verlies. Ik kijk er dus de laatste tijd allemaal op als ik door een collega getipt wordt over een leuke bijdrage. Ik realiseer mij alleen dat dit natuurlijk niet de juiste manier is, zo ben ik te afhankelijk van de filter van de collega´s. Dus bij deze is mijn goede voornemen voor het volgende jaar (ja, je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen) dat ik dit sociaal netwerk beter in de gaten zal houden.
De twee Engelse Blogs: archivesnext en Archives Hub blog vond ik ook erg leuk en inspirerend. Deze ga ik de komende tijd zeker in de gaten houden. Het is weer eens een andere invalshoek.

#ding 21 Footnote

Footnote is geweldig en tegelijkertijd ook overweldigend. De mogelijkheden zijn eindeloos: uploaden, fulltext search, annoteren, downloaden, eigen mappen maken... En ga zo nog maar even door. Maar de veelheid aan mogelijkheden en opties maakt het natuurlijk het soms ook onoverzichtelijk.

Pluspunten vind ik:
- De helpopties: help specifiek gericht op datgene wat je aan het doen bent, beter te laten verlopen
- Footnote viewer: geweldige en duidelijke interface. De annotatiemogelijk is heel specifiek
- Tijdlijn: maakt het mogelijk om documenten/personen/evenementen in perspectief te plaatsen.
- De mogelijkheid om links tussen verschillende documenten te leggen
- Zelf documenten uploaden

Ik kan nog wel even doorgaan! Zou het niet helemaal geweldig zijn om deze pluspunten in de website van het Archief te incorporeren. Beter goed gekopieerd, dan slecht verzonnen. Toch!